Słowo na XXX Niedzielę zwykłą

Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia i Siostry....

Dzisiaj obchodzimy rocznicę poświęcenia naszego kościoła. Słowo Boże mówi nam o: poświęceniu świątyni Pańskiej w Jerozolimie, którą zbudował król Salomon (syn króla Dawida); wzorze modlitwy zanoszonej przez Salomona do Pana Boga; fundamencie Kościoła świętego; naszym statusie i zadaniach w Nim. W Pierwszym Czytaniu z Pierwszej Księgi Królewskiej jesteśmy świadkami poświęcenia Świątyni Jerozolimskiej. Już król Dawid chciał zbudować Bogu świątynię. Jednak Pan wyznaczył to zadanie królowi Salomonowi. Świątynia jest miejscem spotkania ludu z Bogiem, miejscem kultu, sprawowania liturgii – oddawania Mu należnej czci i chwały, dziękczynienia, błagania i przebaczenia. Modlitwa Salomona może być dla nas wzorem. Warto sięgnąć po Pismo Święte i zapoznać się z całą jego modlitwą. On jest świadom transcendencji Boga – tego, że nikt ani nic nie może Go ogarnąć („zamknąć w sobie”). Jednak Pan Bóg zapowiedział: «Tam będzie moje Imię» (por. 1 Krl 8,29). Zwróćmy też uwagę na uniżenie króla i jego pokorę. Psalm 84 mówi o duszy, sercu i życiu człowieka w relacji z Panem Bogiem oraz o znaczeniu świątyni, domu Bożego – kościoła. W Drugim Czytaniu z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian autor uświadamia nam kilka ważnych kwestii. Fundamentem Kościoła jest Jezus Chrystus, dlatego bramy piekielne go nie przemogą. Lud Boży jest „uprawną rolą Bożą”, „Bożą budowlą” i „świątynią Boga”. Mówiąc „kościół” mamy na myśli: świątynię zbudowaną z kamienia, cegieł; żywą świątynię, czyli duszę nieśmiertelną i Świątynię Ciała Chrystusowego, Jego Mistyczne Ciało, Kościół święty, w którym On jest Głową, a my Jego członkami. W rocznicę poświęcenia naszego kościoła należy pamiętać o tych trzech wymiarach rzeczywistości Kościoła. W Aklamacji mamy zapowiedź Pana Jezusa, że prawdziwi czciciele Jego Ojca będą oddawać Mu cześć w duchu i prawdzie. Ewangelia według świętego Łukasza mówi nam o spotkaniu celnika Zacheusza z Panem Jezusem, które zaowocowało łaską radykalnego nawrócenia. Każdy z nas jest „rolą” uprawianą przez Pana Boga za pomocą łaski, darów, sakramentów świętych. Jesteśmy Bożą budowlą wznoszoną przez Pana Boga, żywymi kamieniami we wspólnocie Kościoła, gdy wypełniamy przykazania Boże, a zwłaszcza przykazanie miłości Boga i bliźniego. Dzięki zamieszkaniu w nas Ducha Świętego jesteśmy „świątyniami Boga”, której nie wolno zniszczyć. Duch Święty kształtuje nas na wzór Pana Jezusa i upodabnia nas do Niego. W życiu i w śmierci należymy do Pana. Każdy chrześcijanin ma miejsce w Kościele świętym, we wspólnocie parafialnej, ma określone powołanie i zadania do wykonania. „Pierwsze Wasze zadanie w Kościele to uświęcać się, żyć w łasce uświęcającej, mieć świadomość, że jesteście ochrzczeni i nauczani w imię Trójcy Świętej. Macie nosić Boga w ciałach Waszych, bo jesteście świątynią Bożą. To jest najważniejsze zadanie dla wszystkich apostołów, dla wszystkich świeckich katolików”. (Sługa Boży kard. Stefan Wyszyński, Czas to miłość, s. 344).

Rozważania św. Jana Pawła II

Rozważania św. Jana Pawła II zawarte w Liście apostolskim „Dies Domini” („Dzień Pański”)

XXVIII Niedziela Zwykła

“Pełnia radości” Chrystusa - cd.

„Aby zatem zrozumieć w pełni sens niedzieli, trzeba na nowo odkryć ten wymiar chrześcijańskiej egzystencji. Winien on oczywiście charakteryzować całe życie, a nie tylko jeden dzień tygodnia. Niedziela jednak, rozumiana jako dzień zmartwychwstałego Pana, w którym świętuje się Boże dzieło stworzenia i dzieło «nowego stworzenia», jest w szczególny sposób dniem radości, więcej – dniem sprzyjającym kształtowaniu w sobie postawy radości przez odkrywanie jej prawdziwych cech i głębokich korzeni. Radości nie należy bowiem mylić z przelotnym doznaniem zaspokojenia i przyjemności, które często upaja zmysły i uczucia, później jednak pozostawia w sercu niedosyt, a czasem gorycz. Radość rozumiana po chrześcijańsku jest o wiele trwalsza i przynosi głębsze upojenie: wedle świadectwa świętych potrafi przetrwać nawet ciemną noc cierpienia i w pewnym sensie jest «cnotą», którą należy rozwijać". (n. 57)

BogaTe Słowa

Kto czyta Pismo Święte, daje Bogu możliwość przemówienia do siebie codziennie, w sposób żywy, skuteczny i bezpośredni. Takiej mocy, trafności, ani skuteczności nie ma żadne ludzkie słowo, nawet najbardziej świętego człowieka.

Modlitwa to spotkanie z Bogiem.
Przyjęło się nawet mówić, że to rozmowa z Nim. Tak jakby milczenie nie mogło już być modlitwą. Na pewno jednak, jeśli ma to być prawdziwe spotkanie, prawdziwy dialog, trzeba dopuścić Boga do głosu. On pewnie się nie zniecierpliwi ludzkim gadulstwem, może tak samo obdarzy łaskami.

Ale czy wiesz, że pierwszym motywem Twojej modlitwy powinno być uczczenie Boga?
Jeśli tak, to rozumiesz, że czcząc wypadałoby też dopuścić Go do głosu.
Bóg mówi do człowieka na różne sposoby. Przez głos sumienia, przez to, co dzieje się w naszym życiu – spotkanych ludzi, przeczytane książki i inne, podobne.

Zapraszamy do obejrzenia kolejnych nagrań z cyklu "BogaTe Słowa".
Odcinek na Niedzielę, 18 października 2020 roku.
Zapraszamy.
lektor

Przemienienie Pańskie

"To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie."

PRZEMIENIENIE

Wydarzenie z Góry Tabor, jak nauczał św. Jan Paweł II, "jest nie tylko objawieniem chwały Chrystusa, ale także przygotowuje do doświadczenia Jego Krzyża. Wiąże się z "wejściem na górę' i "zejściem z góry". Uczniowie Piotr, Jakub i Jan po tym szczególnym doświadczeniu mają powrócić, jak przypomniał papież, "do rzeczywistości codziennej" i tam w posłuszeństwie Jezusowi i wraz z Nim "wypełniać z trudem Boży zamysł i odważnie wejść na drogę Krzyża".

Responsive WordPress Theme Freetheme wordpress magazine responsive freetheme wordpress news responsive freeWORDPRESS PLUGIN PREMIUM FREEDownload theme freeDownload html5 theme free - HTML templates Free Top 100+ Premium WordPress Themes for 2017 Null24Free download vector for design